Pages

Sunday, January 21, 2024

Ի՞ՆՉ Է ԱՍՏՎԱԾ ՈՒԶՈՒՄ

 Գ. Լորի 

«Մի՞թե Տիրոջ առջև ողջակեզներն ու զոհերը Տիրոջ ձայնին հնազանդվելու չափ հաճելի են: Հնազանդությունը ավելի լավ է զոհից, և խոսքին ուշադիր լինելը՝ խոյերի ճարպից» (Ա. Թագ. 15:22)։ 

Սավուղ թագավորի համար իրավիճակը փոխվում էր վատից դեպի ավելի վատ: Նա արդեն անհնազանդություն էր ցուցաբերել Աստծո հանդեպ՝ զոհ մատուցելով Սամուել մարգարեի փոխարեն։ Իսկ այժմ մեկ այլ հարցում նա մասամբ էր հնազանդվել Աստծուն: 

Աստված պատվիրեց Սավուղին գնալ իր թշնամիների՝ ամաղեկացիների դեմ և ոչնչացնել նրանց։ Ուստի Սավուղը գնաց և կռվում հաղթեց նրանց։ Բայց նրանց ունեցածը ոչնչացնելու փոխարեն ավարը պահեց։

Երբ Սամուել մարգարեն գնաց Սավուղի մոտ, նա դուրս եկավ Սամուելին ողջունելու և ասաց. «Օրհնյա՜լ լինես Տիրոջից. Տիրոջ հրամանը կատարեցի» (Ա. Թագ. 15:13)։ 

Սամուելը պատասխանեց. «Հապա ի՞նչ է ոչխարների այս ձայնը, որ հասնում է ականջիս, և արջառների այս ձայնը, որ լսում եմ ես» (Ա. Թագ. 15:14):

Սավուղը պատասխանեց Սամուելին՝ ասելով, որ լավագույն ոչխարներին ու արջատներին խնայել են, որ զոհ մատուցեն Տիրոջը:

Սակայն մարգարեն պատասխանեց. «Մի՞թե Տիրոջ առջև ողջակեզներն ու զոհերը Տիրոջ ձայնին հնազանդվելու չափ հաճելի են: Հնազանդությունը ավելի լավ է զոհից, և խոսքին ուշադիր լինելը՝ խոյերի ճարպից» (Ա. Թագ. 15:22)։ 

Այլ կերպ ասած՝ Աստված ավելի շատ հետաքրքրված է մեր գործերով, քան մեր խոսքերով: 

Երբեմն մենք փորձում ենք արդարացնել մեր արածը և նույնիսկ փոխհատուցել դրա համար: Պատկերացրեք, որ Ձեր կյանքում կա մեկը, ով միշտ ներկայացել է որպես Ձեր ընկեր: Եվ մի օր Դուք նրան պատմում եք ինչ-որ անձնական պրոբլեմի մասին և խնդրում, որ այն գաղտնիք մնա: Սակայն իսկ հաջորդ առավոտ հայտնաբերում եք, որ Ձեր ընկերը այդ մասին գրել է սոցիալական կայքում: 

Անմիջապես զանգում եք նրան և հարցնում, թե ինչո՞ւ է նա այդպես վարվել:  

Ձեր ընկերը ընդունում է իր սխալը, խոստանում, որ երբեք այլևս նման բան չի անի: Եվ Դուք որոշում եք նրան ներել:

Սակայն հենց հաջորդ օրը Ձեր այսպես կոչված ընկերը սոցիալական կայքում տեղադրում է ավելի շատ գաղտնիքներ Ձեր մասին: Դուք վերջապես նրա հետ խիստ եք խոսում և ասում, որ ընկերությունը ոչ թե խոսքով, այլ գործով է պետք ցույց տալ: 

Աստված այդպիսի բազում ընկերներ ունի: Նրաք պնդում են, թե Աստծուն սիրում են, հետո բացահայտորեն, դիտավորությամբ և շարունակաբար խախտում են Աստծո պատվիրանները՝ իրենք իրենց մխիթարելով, որ փոխարենը մի փոքր ավելի շատ գումար կտան եկեղեցուն կամ ավելի ակտիվ կմասնացեն փառաբանությանը: 

Այն, ինչ Աստված իսկապես ուզում է մեզանից, հնազանդությունն է: Նրան հետաքրքրում է, թե ինչ է կատարվում մեր սրտերում: Մենք կարող ենք արտաքուստ երկրպագել, բայց ներքուստ մեղք գործել: Աստծո մոտ կարևորը սիրտն է: 

Դուք իսկապե՞ս քրիստոնյա եք (Հիսուսի իսկական հետևորդ): Դուք Տիրոջ բարեկա՞մն եք: Եթե այո, ապա արեք այն, ինչ Նա Ձեզ ասում է: Հովհ. 15:14 համարում Հիսուսն ասում է. «Դուք իմ բարեկամներն եք, եթե անեք այն, ինչ ես պատվիրում եմ ձեզ»։





Wednesday, January 10, 2024

ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐ ԳԱՆՁԵՐ

 Գ. Լորի

«ՏԻՐՈ՛ՋԸ տվեք իր անվան փառքը: Ընծա՛ բերեք և մտեք Նրա ներկայության մեջ»
. Մնաց. 16:29):

Եթե դուք երբևէ խաղացել եք Մոնոպոլիա խաղը, ապա տեսել եք, թե ինչ տարբեր ռազմավարություններ են կիրառում մարդիկ հաղթելու համար: Որոշ մարդիկ գնում են տախտակի վրա գտնվող ողջ գույքը՝ այն հույսով, որ իրենց հակառակորդներին դուրս կմղեն բիզնեսից: Մյուսները խնայում են գումարը՝ հուսալով, որ կկարողանան հյուրանոցներ տեղադրել և այդ կերպ մեծ գումար վաստակել։
Սակայն երբ խաղն ավարտվում է, նրանց շահումները նույնպես անհետանում են:

Որքան տեղին է Առակացի 23:5 համարը. «Մի ակնթարթում հարստությունն անհետանում է, այն իր համար թևեր է շինում և արծվի պես երկինք թռչում» (NLT)։ Զարմանալի է, թե որքան արագ կարող է դրամն անհետանալ:

Մենք չենք կարող վերցնել այն մեզ հետ, բայց մենք կարող ենք այն մեզնից առաջ ուղարկել: Ինչպե՞ս: Ներդրումներ կատարելով Աստծո արքայության գործի մեջ: Այսպիսով մենք գանձեր ենք դիզում երկնքում:

Փողը ոչ լավ է, ոչ էլ վատ։ Փողը չեզոք է: Աստվածաշունչը չի ասում, որ փողը չարիքի արմատն է։ Ահա թե ինչ է այն ասում. «Որովհետև բոլոր չարիքների արմատը արծաթասիրությունն է, որին բաղձալով՝ ոմանք հավատից մոլորվեցին ու իրենք իրենց բազում ցավեր պատճառեցին» (Ա. Տիմ. 6:10)։

Խնդիրն ինքնին փողը չէ. Խնդիրը դրա հանդեպ սերն է: Եթե փողը մեր կյանքում ամենակարևոր բանն է, ապա այն կլինի մեր կյանքում բոլոր տեսակի չարիքների արմատը: Բայց եթե մենք կարողանանք փողի հանդեպ ճիշտ դիրքորոշում ունենալ, ապա այն կարող է միջոց լինել՝ հասնելու և օգնելու ուրիշներին:

Մենք պատվում ենք Աստծուն՝ բերելով Նրան մեր ընծաները:
«Տիրո՛ջը տվեք, ո՛վ բոլոր ժողովուրդներ, Տիրոջը տվե՛ք փառք և զորություն: Տիրոջը տվեք Իր անվան փա՛ռքը: Ընծա՛ բերեք և մտեք Նրա ներկայության մեջ» (Ա. Մնաց.16:28-29):

Հիսուսն ասաց. «Ավելի երանելի է տալը, քան ստանալը» (Գործք 20:35)։ Եվ իսկապես, որքան ուրախություն է պատճառում տալը:

Նա նաև զգուշացրեց. «Ձեզ համար գանձեր մի՛ դիզեք երկրի վրա, որտեղ ցեցն ու ժանգն ապականում են, և որտեղ գողերը ներս են սողոսկում ու գողանում։ Այլ ձեզ համար երկնքո՛ւմ գանձեր դիզեք, որտեղ ո՛չ ցեցը, ո՛չ ժանգը չեն ապականում, ո՛չ էլ գողերն են սողոսկում ու գողանում: Որովհետև որտեղ ձեր գանձն է, այնտեղ էլ ձեր սիրտը կլինի (Մատթ. 6:19-21)։

Հիսուսը դա չասաց, քանի որ հարստությունը հնարավոր է կորցնել: Նա ասաց դա, քանի որ հարստությունը անպայման կորցնում ենք: Այլ կերպ ասած՝ մենք չենք կարող այն մեզ հետ տանել: Կամ կորցնում այն մեր կյանքի օրոք, կամ երբ մահանում ենք: Բացառություններ չկան։ Այն, ինչ արժեքավոր է երկրի վրա, արժեք չունի Երկնքում:

Արդյո՞ք Հիսուսը դատապարտում է նրանց, ովքեր ֆինանսապես ապահով են։ Ոչ: Արդյո՞ք Նա ասում է, որ սխալ է գումար վաստակել և խնայել: Բացարձակապես ոչ: Նա ասում է, որ սխալ է մեր ողջ հույսը դնել ժամանակավոր, երկրային գանձերի վրա և ոչինչ չունենալ հավերժության համար (գանձեր չդիզել երկնքում):




Thursday, December 21, 2023

ԱՍՏԾՈ ՀԱՄԱՐ ԺԱՄԱՆԱԿ ՉՈՒՆԵՆՔ

Գ. Լորի 

«Բայց երբ ժամանակի լրումը հասավ, Աստված ուղարկեց իր Որդուն, որը կնոջից ծնվեց ու օրենքի ներքո եղավ (Օրենքի տակ մտավ), որպեսզի փրկագնի օրենքի տակ եղողներին. որպեսզի մենք որդեգրությո՛ւն ընդունենք» (Գաղ. 4:4-5)։ 

Հիսուս Քրիստոսի ծնունդը բաժանեց մարդկության ժամանակը: Հռոմն այդ պահին վերահսկում էր աշխարհի մեծ մասը: Pax Romana-ն (Հռոմեական խաղաղություն)՝ Հռոմեական կայսրության օրոք խաղաղության ժամանակաշրջան էր՝ դաժան խաղաղության ժամանակաշրջան: Հռոմեացիներին ամենից շատ հետաքրքրում էր երկու բան՝ հնազանդություն Հռոմին և հարստության կայուն հոսք դեպի հռոմեական գանձարան:

Պատերազմի բացակայության պայմաններում շատերը սկսեցին հետաքրքրվել արվեստով, գրականությամբ, փիլիսոփայությամբ և սկսեցին հարցեր տալ: Նրանք խոսում էին մարդկային ճակատագրի և կյանքի իմաստի մասին։

Աստվածաշունչն ասում է. «Երբ ժամանակի լրումը հասավ, Աստված ուղարկեց իր Որդուն, որը կնոջից ծնվեց ու օրենքի ներքո եղավ (Օրենքի տակ մտավ), որպեսզի փրկագնի օրենքի տակ եղողներին. որպեսզի մենք որդեգրությո՛ւն ընդունենք» (Գաղ. 4:4-5)։ 

Կեսար Օգոստոսը կարծում էր, որ ինքը հզոր մարդ է, և այդպես էր, բայց նա նաև խաղաքար էր Ամենակարող Աստծո ձեռքում: Աստված է կերտում պատմությունը: Աստված Օգոստոսին մղեց իրականացնելու իր նպատակները՝ հիշեցնելով մեզ, որ ամեն ինչ Աստծո վերհսկողության տակ է: Նա գերիշխան է բոլոր ազգերի և բոլոր մարդկանց վրա:

Աստվածաշունչն ասում է. «Թագավորի սիրտը Տիրոջ ձեռքում ջրի վտակների նման է. որ կողմն էլ ուզենա, կդարձնի այն» (Առակ. 21:1)։ Աստված կարող է ուղորդել թագավորի, թագուհու, վարչապետի, նախագահի, սենատորի, կոնգրեսականի կամ ցանկացած այլ ղեկավարի սիրտ: Աստված իրագործում է Իր նպատակները:

Օգոստոսը կարծում էր, որ մարդահամար անցկացնելով՝ ավելի մեծ վերահսկողություն կհաստատի աշխարհի վրա։ Բայց, արդյունքում նա ընդամենը Աստծո առաջադրանքն էր կատարում:

Տիրոջը պետք էր, որ Մաիամն ու Հովսեփը Բեթլեհեմում լինեն, քանի որ Սուրբ Գիրքում մարգարեությունն ասում է. «Իսկ դու, ո՛վ Բեթլեհեմ Եփրաթա, թեև փոքր ես Հուդայի հազարավորների մեջ, սակայն քեզանի՛ց պիտի դուրս գա ինձ համար նա, որ Իսրայելի վրա կառավարիչ պիտի լինի. նրա ծագումը վաղեմի, հավիտենական օրերից է» (Միքիա 5:2):

Հովսեփն ու Մարիամը ճամփորդեցին իննսուն մղոն ու հասան Բեթլեհեմ՝ մասնակցելու մարդահամարին: Մենք գեղեցիկ ենք պատկերացնում այս ճամփորդությունը: Սակայն իրականությունն այն է, որ դա շատ դժվար ու վտանգավոր ճանապարհորդություն էր հատկապես հղիության իններորդ ամսում գտնվող կնոջ համար։

Նրանք թերևս հույս ունեին, որ իրենց դժվարություններին վերջ կլինի, երբ հասնեն Բեթլեհեմ: Սակայն Աստվածաշունչն ասում է. «իջևանատանը նրանց համար տեղ չկար» (Ղուկ. 2:7): Այստեղ իջևանատիրոջ (եթե իսկապես իջևանատեր եղել է) հասցեին պախարակություն չկա. նա ներկայացված է այնպիսին, ինչպիսին որ կար՝ բազմազբաղ մի մարդ: Թերևս մտածում եք, որ նա կարող էր խղճալ Մարիամին, ով ամեն պահի պատրաստ էր ծննդաբերել, և տեղ տրամադրել նրանց: Բայց նա ուղարկեց Հովսեփին և Մարիամին գոմ, կամ ավելի հավանական է՝ քարայր, որտեղ ծնվեց աշխարհի Փրկիչը:

Այսօր կան մարդիկ, ովքեր նման են այս իջևանատիրոջը: Նրանք իրենց կյանքում ժամանակ չունեն Աստծո համար: Բայց մենք ավելի լավ է տեղ պատրաստենք Նրա համար: Ինչպես հիշեցնում է Սուրբ Ծննդյան «Ուրախություն աշխարհին» օրհներգը, «Թող ամեն սիրտ տեղ պատրաստի Նրա համար»: ժամանակ գտեք Աստծո համար այսօր:




Friday, September 22, 2023

ՍԱՂՄՈՍ 109 - ՄԱՐԴՈՒ ՏՐՏՈՒՆՋԸ ՆԵՂՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ

Հարց.
- Արդյո՞ք քրիստոնյային հարիր է 109-րդ սաղմոս-աղոթքը բարձրացնել առ Աստված:

Հակիրճ պատասխան. Հովիվ Հ. Հալլաջյան  

Սաղմոս 109-ը բազում քրիստոնյաների մտահոգության տեղիք է տալիս: Շատերը փորձում են խուսափել այն կարդալուց: Սաղմոսում խոսվում է թշնամու կործանման և վրեժխնդրության մասին: Ակամա հիշում ենք Մատթեոսի ավետարանում՝ Լեռան քարոզում ասվածը. «Սիրե՛ք ձեր թշնամիներին, օրհնե՛ք ձեզ անիծողներին, բարի՛ք արեք ձեզ ատողներին և աղոթե՛ք ձեզ չարչարողների ու հալածողների համար, որպեսզի լինեք ձեր երկնավոր Հոր որդիները....» (Մատթ. 5:43-45): 

Այս երկու հատվածները համեմատության արդյունքում կարծես շփոթմունք է առաջանում: Կարծում եմ՝ վերլուծությունից հետո այլևս տարակուսանք չի լինի:

Երբ ընթերցում ենք Սաղմոս109-ը, տեսնում ենք, որ հեղինակը Դավիթ թագավորն է, ով ներկայացնում է ԱՍՏԾՈ ժողովրդին: Սաղմոսում նա ի նկատի ունի թշնամական զորքերը, որ կոտորելու էին Աստծո ժողովրդին: Սա անհատական աղոթք չէ: Դավիթ թագավորը ներկայացնում է ազգը և խնդրում Աստծուն սաստել, պատժել թշնամուն, որպեսզի իր ժողովուրդը փրկվի:

Եվ երբեք սխալ չէ նմանատիպ աղոթքներ բարձրացնել առ Աստված: Օրինակ այս պահին մենք աղոթում ենք Աստծուն, որպեսզի հանդիմանի չարը, սաստի թշնամուն: Այսօր 109-րդ սաղմոսը շատ տեղին է, որպեսզի հայերը բարձրացնեն առ Աստված:

Անդրադառնալով Մատթեոսի ավետարանին, որտեղ Հիսուսն ասում է, որ սիրենք մեր թշնամիներին և այլն, հատվածը կարծես ավելի շատ անհատական բնույթ է կրում և ոչ ազգային:

Նկատի ունենանք, որ 109-րդ սաղմոսը նաև մարգարեական բնույթ կրող սաղմոս է (երբ դատաստանի առջև կանգնեն, Աստված արդար դատաստան տեսնի):


Ցեղասպան նպատակներ ունեցող թշնամու դեմ այս սաղմոս-աղոթքը առ Աստված բարձրացնելը սուրբգրային է:
















Sunday, September 17, 2023

7 ՔԱՅԼ ՆՈՐԱՀԱՎԱՏ ՔՐԻՍՏՈՆՅԱՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ (Օր 7) – ԲԱԺՆԵԿՑԻՐ ՀԱՎԱՏՔԴ

Գ. Լորի

Հիսուսին անձամբ ճանաչելուց և Նրա հետ քայլելուց բացի քրիստոնեական կյանքի ամենամեծ օրհնություններից մեկը որևէ այլ մարդու դեպի Հիսուս Քրիստոսն առաջնորդելն է: Լավ լուրն այն է, որ Աստված ցանկանում է օգտագործել ոչ միայն հովիվներին, միսիոներներին և ավետարանիչներին, այլ հենց քեզ՝ որպես ուրիշների հետ խոսելու իր գործիք:

Հիսուսը մեզ տվեց հետևյալ պատգամը. ««Ուրեմն գնացեք, աշակերտեցեք բոլոր ազգերը, մկրտեք նրանց Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու անունով: Սովորեցրեք նրանց պահել այն ամենը, ինչ պատվիրեցի ձեզ: Եվ ահա ամեն օր ես ձեզ հետ եմ, մինչև աշխարհի վախճանը»: Ամէն» (Մատթ. 28:19-20):
Այս հիանալի պատգամը հայտնի է որպես «մեծ առաքելություն/հանձնարարություն», սակայն շատ քրիստոնյաներ դրան վերբերվում են կարծես «մեծ առաջարկության»:

Հավատքը բաժնեկցելը ոչ միայն Հիսուսի ցանկությունն է, այլ նրա հանձնարարությունը:

Ա. Պետրոսի 3:15-16-ը մեզ ասում է, որ միշտ  պատրաստ լինենք պատասխանելու յուրաքանչյուր մարդու, ով  մեզ կհարցնի մեր մեջ եղած հույսի պատճառը: Ահա մի քանի հատվածներ Աստծո Խոսքից, որոնք կօգնեն մեզ բաժնեկցել մեր հավատքը.

  • Աստված ցանկանում է, որ մենք աղոթենք մեր անհավատ ընկերների և ընտանիքի անդամների համար (Ելից 32:9-13, 31-32):
  • Հավատարիմ մնա, նույնիսկ եթե դա ուրիշներին դուր չի գալիս (Եսթեր 3:2, 10:3):
  • Նրանք, ովքեր ուրիշներին առաջնորդում են դեպի հավատք, կփայլեն աստղերի պես (Դանիել 12:3):
  • Քրիստոսի բոլոր հետևորդները պետք է բաժնեկցեն ավետարանը (Մատթեոս 28:19):
  • Պատմեք մարդկանց ձեր փորձառությունների մասին (Հովհաննու 4:28-29):
  • Բաժնեկցելու համար ձեզ հատուկ դասընթացներ պետք չեն (Հովհաննու 9:13-33):
  • Բաց եղեք Աստծո առաջնորդության համար (Գործք Առաքելոց 8:4-8, 26-38):
  • Պատմեք մարդկանց ձեր իսկ պատմությունը (Գործք Առաքելոց 26:1-23):
  • Հասկացեք ավետարանի պարզությունը (Ա. Կորնթացիս 2:1-5):













Saturday, September 9, 2023

ԽԱՎԱՐԻՆ ՎԱՐԺՎԱԾ

 Գ. Լորի

«Եվ ահա սա է դատապարտությունը. լույսը աշխարհ եկավ, բայց մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, քանի որ իրենց գործերը չար էին» (Հովհ. 3:19):

Անգլիացի հոգևորական Ուլիամ Ֆարարը գրել է. «Ես ընդամենը մի հոգի եմ, սակայն արդեն իսկ մի հոգի: Ես չեմ կարող ամեն ինչ անել, սակայն կարող եմ ինչ-որ բան անել: Այն, ինչ կարող եմ անել, պետք է անեմ: Եվ այն, ինչ պետք է անեմ, Աստծո շնորհով, ես կանեմ»:

Ի՞նչ կարող է անել մի մարդը: Շատ բան:

Աստվածաշունչը պատմում է մի կնոջ մասին, ով փրկել է մի ողջ ազգ: Խոսքը Եսթերի մասին է, ով գեղեցկության մրցույթում հաղթելուց հետո դարձավ Մարա-Պարսկական կայսրության թագուհին։

Ունենալով շատ ազդեցիկ դիրք՝ Եսթերը, որ հրեա էր, տեղեկանում է, որ իր ժողովուրդը կանգնած է լուրջ սպառնալիքի առաջ։ Համան անունով մի չար մարդ ծրագրել էր դավադրություն՝ ոչնչացնելու կայսրության բոլոր հրեաներին։

Եսթերը մտածում էր դիմել Ասուերոս թագավորին իր ժողովրդի անունից։ Բայց այդպես վարվելով՝ նա վտանգի կենթարկեր սեփական կյանքը։ Թագավորը կարող էր նրան մահապատժի ենթարկել առանց հրավերի իրեն մոտենալու համար։

Բայց նրա զարմիկ Մուրթքեն նրան մի հաղորդագրություն ուղարկեց, որտեղ ասվում էր. «Մի՛ կարծիր, թե թագավորի տանը լինելով՝ բոլոր հրեաներից միայն դու ես փրկվելու: Եթե դու այս պահին լռես, մի այլ տեղից հրեաների համար օգնություն և փրկություն կգա, բայց դու և քո հոր տունը կկորչեք, և ո՛վ գիտե, թերևս մի այսպիսի ժամանակի համար ես դու թագուհի դարձել» (Եսթ. 4:13-14)։
Այլ կերպ ասած՝ «Եսթեր, միայն դու չես, ում Աստված կարող է օգտագործել: Սակայն դու հկամարձակվե՞ս դառնալ այն անձը, ում Աստված կօգտագործի հզոր կերպով»:

Եվ Եսթերը դարձավ այդ անձը: Արդյունքում հրեա ժողովուրդը փրկվեց: Մի անձ դարձավ այն ազդակը, որ կորուստը փոխեց փրկության:

Դու նույնպես կարող ես կարևոր փոփոխության միջոց հանդիսանալ: Կայացրո՛ւ որոշում լինելու Աստծո ներկայացուցիչը, որի համար Հիսուսը քեզ կանչել է. «Դուք եք աշխարհի լույսը. մի քաղաք, որ լեռան վրա է կառուցված, չի կարող թաքնվել» (Մատթ. 5:14):

Մենք ապրում ենք մութ աշխարհում, որտեղ մարդիկ հարմարավետ են զգում մթության մեջ: Նրանք վարժվել են մթությանը։

Սակայն մի փոքր լույսը կարող է շատ բան փոխել:

1789 թվականին Բաստիլի գրավումից հետո պատմություն տարածվեց մի բանտարկյալի մասին, որը տարիներ շարունակ փակված էր եղել մութ, անշուք զնդանում: Երբ նրան ազատ արձակեցին և դուրս բերեցին Փարիզ, արևի լուսի ներքո հայտնվելով՝  նա աղաչեց իրեն բանտ վերադարձնել: Նրա աչքերը չէին դիմանում արևի պայծառությանը։ Նրա միակ ցանկությունն էր մեռնել հենց այն մթության մեջ, որտեղ նա գերի էր եղել:

Այսօր շատ մարդիկ հենց այդ վիճակում են: Նրանք ապրում են մթության մեջ, և այնտեղ իրենց հարմարավետ է։ Բայց Աստվածաշունչն ասում է, որ երբ գալիս ենք Քրիստոսին, մենք «խավարից դառնում ենք դեպի լույս և Սատանայի իշխանությունից դեպի Աստված» (Գործք 26:18):

Մենք պետք է փայլեցնենք Հիսուս Քրիստոսի լույսը մեր խավար աշխարհի մեջ: Մենք պետք է լրջորեն վերաբերվենք դրան և ձգտենք ամեն հնարավոր պահի փոփոխություն մտցնել մեր շրջապատում, որտեղ էլ լիենք:

Յուրաքանչյուրս կարող է մի բան փոխել: Ամեն մեկս ռազմավարական կարևոր դեր ունի: